ترجمهٔ هوشمند یعنی هوش مصنوعی، به‌اضافهٔ موتورِ کنترل.

آن‌ها متن را ترجمه می‌کنند؛ گفتیتو سند را. ساختارِ فایل خوانده می‌شود، هر پاراگراف با زمینه‌اش ترجمه می‌شود، عدد و ارجاع و نام با اصل سنجیده و ایرادها خودکار اصلاح می‌شوند و فایل با همان قالب برمی‌گردد.

انجام می‌دهد؛ متن را مدل‌های زبانیِ هوش مصنوعی ترجمه می‌کنند. فرق در کارهای پیش و پس از آن است: هوش مصنوعی به‌تنهایی نه قالبِ فایل را نگه می‌دارد و نه خطای خودش را می‌بیند؛ این دو کارِ موتورِ گفتیتوست.

عددها، ارجاع‌هایی مثلِ [۴]، نشانیِ وب و ایمیل و شناسه‌ها باید در ترجمه همان باشند؛ بخشی که خالی مانده، ترجمه نشده، تکراری است یا متنِ بخشِ کناری را هم گرفته پیدا می‌شود. فرمول‌ها از اول دست نمی‌خورند و هر بخشِ معیوب خودکار دوباره ترجمه می‌شود.

برای بیشترِ سندهای کاری، فنی و علمی خروجیِ آماده می‌دهد. برای متنی که منتشر می‌شود یا پیامدِ حقوقی دارد، یک بار خواندنش به دستِ متخصصِ همان رشته را توصیه می‌کنیم؛ و ترجمهٔ رسمی با مهر فقط کارِ دارالترجمهٔ رسمی است.

PDF (متنی و اسکن‌شده)، ورد (Word)، پاورپوینت، تصویر (JPG، PNG، WEBP و TIFF)، زیرنویسِ SRT و VTT، و متنی که در صفحه می‌چسبانید.

بیشترِ سندها در چند دقیقه آماده می‌شوند و سندِ بلند یا اسکن‌شده بیشتر. پیشرفت را در صفحهٔ پردازش می‌بینید و اگر صفحه را ببندید، ترجمه ادامه پیدا می‌کند.

۱۰ زبان: انگلیسی، فارسی، آلمانی، اسپانیایی، فرانسوی، ایتالیایی، هلندی، روسی، عربی و ترکی؛ از هر کدام به هر کدامِ دیگر. وقتی جهتِ نوشتن عوض می‌شود، مثلاً از انگلیسی به فارسی یا عربی، چیدمانِ سند هم قرینه می‌شود.

همهٔ زبان‌ها و مسیرهای ترجمه ←

هزینه پیش از شروع برآورد می‌شود و پس از پایان فقط مصرفِ واقعی از اعتبارتان کم می‌شود. متنی که قبلاً ترجمه کرده‌اید از حافظهٔ ترجمه برمی‌گردد و دوباره حساب نمی‌شود.